Beschreibung

Türk hikâyeciliðinde çıðır açan Memduh Þevket Esendal, aynı zamanda kendinden sonra gelen yazarları etkilemiþ ve edebiyatımıza yön vermiþ kıymetli isimlerden bir tanesidir. Tıpkı bir aynanın ıþıðı yansıtması gibi o da yaþamın renklerini göründüðü þekliyle sayfalara aksettirir. Hikâyelerinde anlattıðı kiþileri bizim içimizden seçer. Ev hanımı, köylü, doktor, terzi ve sokakta oyun oynayan çocuklara kadar hemen hepsi onun þahıslarıdır. Kelepir adlı eserinde hikâyelerindeki bu tanıdık simalara aþinayızdır. Çamur Ahmet'in Çıkıþları adlı hikâyede eðitim sisteminden, Berrin'in Evliliði'nde aile 'kurmaktan' çok 'olabilmekten', Yusuf Koçoðlu adlı öyküde ise baba ve oðul iliþkisi gibi konuları iþler.
Kendisinin de belirttiði üzere 'insanlara yaþamak için ümit ve neþe veren' yazılardan hoþlanır. Kalemini bu minvalde oynatırken insanları da derin bir tesir altında bırakır...
Açlıktan korkmayacaksın, lafı zehir zemberek, gönüllü ite versen yenmez gibi söyleyeceksin, hırsıza hırsız, bozguncuya bozguncu diyeceksin ki herif, 'Beni tanımıyorlar, dalgayı çakmıyorlar, mandepsiye basıyorlar, yutturuyorum!' demesin. Demesin de gene becerebilirse yapsın! Benim raconumda hırsızlar, yüzsüzler, beceriksizler ve uyuzlar kendi adlarını bilmelidirler. Bu töre herkesi kendi yerine oturtur.