Beschreibung

'Sanki rüyalarım gerçek hayatımken, uyandıðımda bana ait olmayan bir hayatı yaþıyormuþum gibi hissediyorum bazen. Çevremdeki her þeyin yas tuttuðu bir hayat. Aðaçların, bulutların, ama en çok denizin. En çok deniz severdi onu. Eminim en çok o özlüyordur. Denizin ondan daha yalnız olan tek þey olduðunu söylüyordu. İçinde boðulduðum, aþamadıðım tüm o geçmiþin hayaletlerinin sembolü denizin...' Kendini çocukluðundan beri sevdiklerinin üzerinde bir lanet olarak gören Tate, üstesinden gelemediði bir kaybı geride bırakabilmeyi umarak çocukluðunu geçirdiði Los Angeles'tan ayrılır ve sanat okumak üzere İstanbul'a gelir þehrin büyüsüne kapılarak oraya yerleþir. Tate, yazarın samimi ve cesur bir dille okura anlattıðı bu hikâyede piþmanlık ve utanç yüklü yaþamının günahını çıkarır. Bir Kelebeði Yakalamak isimli ilk romanının devam kitabı olan, günlük dilde yazılmıþ bir isyan niteliðindeki bu romanda Sevinçli, hayatın her çaðında düþüp her seferinde aðır yaralar ile kalkmıþ bir adamın depresyon, anksiyete ve yalnızlık üzerine savaþını İstanbul'un renkli sokaklarında tabulaþmıþ tutku dolu bir âþk hikâyesi ile bütünleþtirerek anlatıyor.