Beschreibung

Ovanın ortasında bir tepeyim ben. Bir yüzüm karlı daðlara bakar, bir yüzüm göle. Etrafım bitek toprak, etrafım çay, dere...

Sayısız Depremler yaþadım. Damlar göçtü, evler yıkıldı üstüme. Ama terk etmedi insanlar beni. Her seferinde yeniden yapılar yükseldi üzerimde. Evler, kale, han, hamam, okul, cami, minare...
Yangınlar yaþadım sayısız. İslere, küllere belendim, santim santim yükseldim.

Savaþlar oldu kanlı, talanlı. Her þey yandı, her þey yıkıldı. Topraðıma karıþtı çıðlıklarıyla kadınlar, çocuklar, nice kap kacaklar, dili çözülmedik nice taþlar...

Her sabah güneþ doðar, her akþam alır baþını gider baþka diyarlara. Çökerken karanlık her bir yamacımda göz göz ıþıklar yanar, tan vaktine dek cingirdeþir yıldızlar.

An gelir sert rüzgârlar eser, ortalık gıcılar. Gün gelir yaðmur yaðar, günü gelir kar... Bazen karþı daðların ardından ay yükselir gelir tepeme, þavkıyla yunar, arınırım. Önünden kanat kanat kazlar, turnalar geçer... Bunlarla avunurum. Bitek ovanın ortasında katman katman bir tepeyim ben. Yaþadıðım onca acının eseriyim.