Beschreibung

"Kalk ve uyar" emrinin ilk muhatabına, önceleri "el-emîn/güvenilir" denilirken, sonraları neden "el-mecnûn/deli" denildi? Neden önceleri övülürken, sonraları sövüldü? Neden önceleri sevilirken, sonraları dövüldü, hatta hayatına kastedildi?
Bunun bir tek cevabı var: Pasif iyi olmaktan çıkıp, aktif iyi oldu.
Pasif iyilerin göz ardı ettikleri bir gerçek var: İyiliðin pasif olduðu her yerde, kötülük kendiliðinden aktif hale geliyor. Bu, kötülüðün tabiatı icabıdır. Kötülük karanlık gibidir. Bizatihi var deðildir. Aydınlıðın yokluðu halidir. Soruyorum kendi kendime: İyilerin tümünün pasif olduðu bir dünyada, iyilik yaþar mıydı?
Cevabım "asla" oluyor. Zira fıtrat iyi üzerine formatlanmıþtır. Hazreti insan, en iyidir. En iyi bozulunca, en kötü olur. Yatan iyi olmak yetmez. Zira pasif iyi, iyi deðildir. Her pasif iyi, aktif kötünün teþvikçisidir. En yaman çeliþkilerden biri de, pasif iyilerin aktif kötülerden þikâyet etmesidir. Birileri çıkıp, onlara, "Sayenizde beyim" demeli.