Beschreibung

Dünyadaki her þey gözle görülmeyen ince sicimlerle birbirine baðlı ve girift durumdaydı. İnsanın bunu anlayabilmesi için geçmiþ yaþamına bakması yeterli olacaktı. Çünkü geçmiþine bakan insan yaþadıklarının onu nasıl deðiþtirdiðini, neler kattıðını, nasıl yıkıp yıkıp yeniden inþa ettiðini ve nasıl baþka yaþamlara da etki ettiðini görecekti. Ama asıl önemli olan bütünü görmeye çalıþmaktı. Resmin, filmin bütününü... Aslında bu süreç bir yolculuktu, amacını keþfeden için ise özüne ulaþıp kendini inþa etmekti. Böylece bu yol bir mesleðe, bir sanata dönüþürdü. Yolculukla oluþma sanatı, yolculukta var olma sanatı haline gelirdi.

Bunun için insanın kendi iç dünyasının daha derinliklerine inmesi gerekiyordu. Her derinlik ve her katmandaki ısı, basınç, þiddet ile içindeki karbon atomları insani erdemlerle kovalent baðlar ile baðlanarak kırılmaz, parçalanmaz bir elmas halini alacaktı. Ama bu uzun ve meþakkatli bir yoldu. Bu içsel yolculuðundan yüzeye çıkabilmesi için volkanik patlama gerekliydi. İþte bu patlamanın ilk hareketlenmeleri Evren'in katıldıðı kitap toplantılarından birinde baþladı. Dostlarıyla buluþtukları kitap toplantısı süresince parça parça konuþtukları konular onları dünyanın bozulmuþluðunu, bütününü görmeye götürmüþtü. Keza dünya sahnesinde görmüþlerdi, bir kiþinin ya da bir gurubun nasıl dünya tarihini deðiþtirdiðini. Okumuþlardı, ufak bir patlamanın yansımalarının sonucunda nasıl muazzam bir evren oluþturduðunu ve mikro evrenin dinamiðinin nasıl makro evreni oluþturduðunu. Önemli olan doðru, süper pozisyonun, gözlem, eylem, inanç, direþkenlik ve iyi niyetin enerjisi ile maddeye dönüþebilmesiydi. Dünyanın en ufak parçalarından birileri olan bu kadınlar, bütünü nasıl deðiþtirebileceklerini görmüþ, inanmıþ ve eyleme geçmiþlerdi. Ama dünya henüz bunun farkında deðildi.