Beschreibung

Yaðmur çiseliyordu.
Karanlık bir bulut sinsice þehrin üzerinden geçiyor, yaðmurdan dolayı kimse görmüyordu.
Politik bir düzmece gibi genç iki kızın düþlerine aðır aðır çamurunu bırakıyordu.
Hikâye burada baþlıyor burada bitiyordu.
...
Sevgili okuyucularım;
Sakın uyuklamayın,
En uyanık halimle yazıyor,
Kelimeleri uyuþturuyor,
Mutluluk zehrini sol taraftan vuruyorum.
...
Sanmayın ki iþ yapmamak için bu düzmeceleri yazıyorum.
Hayır, kir benim ilham kaynaðım, size temiz bir evin hayalini tasarlıyorum.
...
Kara bulut seyrini tamamlıyor, zaten var olan ıþıðı kendi vaadi gibi sunuyordu.
...
Mutluluk alaycı yüzüyle eski acıları küçümsüyor,
Yeni acılara umut ıþıðı oluyordu
....
Yerli yersiz aðlamalar susuyor, yerine kendini hipnoz eden bakıþlara bırakıyor.
Camların kaba kirleri gidiyor, yerine ince zarif su damlarının izi kalıyordu.
...
Gözlerdeki yaþların da amacı buydu,
Tortulaþmıþ acıları söküp atıyor, yerine cılız olan bizi bırakıyordu.
...
Sevgili okuyucularım; sanmayın ki yaðmurla gözyaþını karþılaþtırıyorum.
Sadece camları silmemek için kurgusal bir yorgunluk arıyorum.
...
Camlarım zarif su damlarıyla doluyken silemem,
Aðlayan birini susturamadıðım gibi...
...
Yani diyeceðim o ki yanında aðlayanlar hep olacak,
Kirli camlarınızı merhametli yaðmur damlarıyla kutsanacaðı bir gün de gelecek.