Beschreibung

Bayramın ikinci günü kıyamet kopacak ve bütün kötüler ölecek. Annemi öldüren sizler de öleceksiniz!
1987 yılının Kurban Bayramı'na birkaç gün kala Cerrahpaþa Hastanesi'nde doðan, doðar doðmaz da
konuþan mübarek Sakallı Bebek Hazretleri'nin bu sözleriyle kıyametin kapısı güm güm çalınmaya
baþlamıþtı bile. Ama çoðunuz yine gaflet uykusundaydınız. Bir dolu alametin o kapıyı önceden usul usul
tıklattıðını göremediðiniz gibi bunu da göremediniz. Az kalsın yeryüzünün içi dıþına çıkacaktı. Daðlar
birbirine vurulacak, gök çatlayacak, güneþ sönecekti.
Hepiniz ölecek, yok olacaktınız. Sonra mahþerde uyanıp yalın ayak, baþıkabak toparlanacak; çepeçevre
cehennemle kuþatılmıþ bir halde boðazınıza kadar tere batacaktınız. Sonra da yallah o cehennemin
içine, cazır cazır yanmaya! Ben olmasaydım... Ben de uyusaydım...
Peþin peþin söyleyeyim: Yalanı, dolanı hiç sevmem. Öyle kurusıkı sallayayım, þiþinip övüneyim yok
bende. O yüzden olanı biteni dosdoðru anlattım.
Deðil mi Aguþ Aga?
Dogri bre Sülo. Olmayaydin sen, az kaldi üfleydi İsrafil boriyi!