Beschreibung

Kanuni'den sonra baþa geçen padiþahlar, medrese ve ilmiye sınıfının ıslahına çalıþmıþlarsa da baþarı saðlanamamıþ, bozulma ve usulsüzlükler devam etmiþtir. İlmiye teþkilâtındaki ıslah çalıþmaları, biraz farklı bir yaklaþımla daha sonraki asırlarda da devam etmiþtir. 3. Selim, hemen her konuda ıslahata giriþirken, ilmiyeye önem ve öncelik vermeye gayret etmiþtir. Bütün bu gayret ve bakıþ açıları, genellikle klasik anlayıþın bir devamı niteliðindedir. 2. Mahmut döneminde de medreselerle ciddi bir þekilde ilgilenilmemiþ, ilmiye mensuplarının sahip olduðu geniþ imkânlar ve nüfuz sahaları yavaþ yavaþ ellerinden alınmaya baþlanmıþtır. Nihayet, 1826'da Evkaf-ı Hümayun Nezareti'nin kuruldu ve o zamana kadar ilmiyenin büyük ölçüde yararlandıðı vakıf gelirleri nezaret vasıtasıyla devlet bütçesine aktarıldı. Bu uygulamadan vakıf gelirleriyle idare edilen medreseler zarar gördü. Bu dönem, medreseler açısından kaynakların elinden alındıðı, yenilenme ve geliþmesi için hiçbir ciddi teþebbüsün yapılmadıðı, bilakis kendi haline terk edilerek alternatif eðitim kurumlarının, yani Batı usulü eðitimin öngörüldüðü bir devir olmuþtur.