Beschreibung

Ahmet Rasim, 1864'te İstanbul'da dünyaya gelmiþtir. Daha dünyaya gelmeden babası tarafından terkedilmiþtir. Annesi Nevbahar Hanım bakımını tek baþına üstlenmiþtir. 1875 yılında ilk kez edebiyatla tanıþmıþtır. Hayatını memur olarak deðil yazar olarak sürdürmek istemiþ ve emin adımlarla bu yolda yürümüþtür. 50 yılı aþkın bir edebi hayatı olmuþtur. Edebiyatımıza çeþitli türde eserler kazandırmıþtır. Devrinin dil özelliklerini, İstanbul'un adetlerini, yaþayıþ þekillerini ve kültürel birçok unsuru eðlenceli bir sohbet üslubuyla eserlerine yansıtmıþtır. Bu eserinde İstanbul'un yozlaþmıþ ahlaki deðerlerini mizahi ve eðlenceli bir üslupla okuyucularına sunar. Zamparalık, fuhuþ, genç erkeklerin yetiþtirilme tarzı, namusun yalnızca kadın üzerinden tanımlanması gibi birçok konuya deðinmiþtir. Bilhassa İslâm içtimai terbiyesini zedeledi. Ondan sonra tevali eden þenaatleriyle ne mal olduðu anlaþıldı. İtikadımca Fuhþ-ı cedid'e (Yeni fuhuþ) þehrin her tarafında birer, ikiþer zemin hazırlandı. Umumi harp onu seferber haline koydu. Bu büyük hercümerç esnasında idi ki Avrupa'dan telakki ettiðimiz her nazariye, her prensip gibi emancipation nazariyesi de İslâm'ın içtimai terbiye kaidelerini kapatarak aile rabıtaları, hürmetleri, takayyütleri gevþedi. Zaruret, sefalet, açlık, kimsesizlik dertleri þiddet peyda ettikçe bu dert, dört tarafa saldırdı. Birkaç sene içinde bir görenek olup kaldı!..