Beschreibung

Deniz, adanın kıyılarını yer durur. Uzaktan motor sesleri duyarım. Bir kır kahvesinin sandalyesinde yüzüm sapsarı; her gören: 'Sana ne oldu böyle yahu?'diye sorunca çileden çıkarak, kimseye görünmemeye çalıþarak dolaþırım. ...
... ÞBaþınıza taç ediyorsunuz. Siz yankesicileri, hursızları bile hafiften seversiniz. Siz katilleri bile benden üstün görürsünüz. Korkarsınız onlardan. Cezalarını çekip affedildikten sonra kahvelere girdiði zaman ayaða kalkarsınız. Ben öyle kahvelerde, öyle muhtarlar, öyle zenginler, öyle ilgi görenler gördüm ki... ...
... Kendimiz olmadan, sesimiz duyulmadan baþka birisine bir tek kiþiye bir þey söylemek için birtakım þifreler düþündük. Yazı sizin için yazıldı. Bu yüzden uyduruldu. Bir türlü Þseviyorum' diyemedik.
Belki de ilk defa iki kol resmi, iki dudak resmi, sonraları kalbin biçimini öðrenince onun resmine bir ok batırarak derdimizi dökmeye çalıþtık. ...
Havuz Baþı'nda büyük usta dönemin insanlarını yine bize yalın bir dille, halk aðzıyla anlatmıþ. Zevkle okuyacaðız düþüncesiyle öykü tadında günler dileriz.