Beschreibung

Düþünce, özel olarak da felsefî düþünce, medeni bir toplum vazgeçilmez öneme sahip bir deðerdir. Yeni fikir ve düþünceler üretmeden, yeni bir uygarlık inþası da mümkün deðildir. Felsefe, aklın rehberliðinde ve bilimin ıþıðında gerçekleþtirilen sistemli bir düþünce etkinliðidir. Esasen, bilimin geliþmediði toplumlarda felsefenin de yeterince geliþmediðini biliyoruz. Çünkü düþünceyi besleyen ve ayakta tutan en önemli deðer bilimdir, bilim zihniyetidir. Bu yüzden İslâm ülkelerinin, felsefî düþünceyle birlikte, bilime ve bilimsel araþtırmalara da gereken önemi vermeleri bir zorunluluktur.
İslâm medeniyetinin yükselme döneminde (8.-12. yüzyıllar), felsefî düþüncenin ciddi bir ilerleme kaydettiði bilinen bir husustur. Çünkü bu dönemde Müslümanlar, bilime gereken önemi vermiþler ve bilimsel araþtırmaları teþvik etmiþlerdir. Ancak, 13. yüzyıldan itibaren bilime ve eleþtirel düþünceye gereken önemin verilmediðini görmekteyiz. Bu durum, ne yazık ki, 20. yüzyılın baþlarına kadar devam etmiþtir. Günümüzde de İslâm ülkelerinin durumu, birkaç ülke dıþında, pek parlak deðildir. Bu nedenle İslâm ülkeleri; bilim, felsefe, sanat, teknoloji vb. disiplinlere gereken önemi vermek zorundadırlar. Çünkü ileri ülkelerle aramızdaki mesafeyi kapatabilmemiz buna baðlıdır. Ayrıca, çaðdaþ deðerlere baðlı ve bilimsel esaslara dayalı bir eðitim anlayıþına da ihtiyaç vardır. Bu konulara ciddi anlamda önem verildiði takdirde, İslâm ülkelerinin tekrar bir yükselme dönemine gireceði kuþkusuzdur. Çünkü bunlar, toplumları yükselten ve ilerleten deðerlerdir. Biz bu çalıþmamızda, bir toplumda felsefî düþüncenin geliþebilmesi için hangi hususlara önem verilmesi gerektiðini araþtırmaya çalıþtık.
Bu mütevazı çalıþma ile, kendi millî felsefemizin geliþmesine küçük de olsa bir katkıda bulunmak istedik. Takdir, okuyuculara aittir.
Abdullah Aydemir