Beschreibung

KUTULU SET İÇERİÐİ
• BASKILI ÇANTA
• 4 ADET UMUT KARTI
• 4 ADET ROZET

KÖTÜ ÇOCUK 1- BEYAZ NOKTA

TÜM SİYAHLIÐIN İÇİNDEKİ BEYAZ NOKTANIN HİKÂYESİNE HAZIR OLUN…

Ben Kayla… Tutsak edildiði hayattan kurtulmak için çıkıþ yolu arayan ve o yolun sonunda hiç ayrılmak istemeyeceði bir sıðınak bulan terk edilmiþ kız çocuðu…

Oysa eskiden annemle kurduðum küçük ve mutlu dünyada çiçekli elbiselerimle ruhuma her gün baharı yaþatırken biyolojik babamla çok çetin bir kıþ yaþayacaðımı nereden bilebilirdim? Bana kalan bir tek annemin yanı vardı. Oradan gönderilmiþtim ve þimdi hiçbir yerim yoktu. Hiçbir yere ait deðildim. Bu soðuk yalnızlıktan kurtulmak için girdiðim yolda ise kendi aydınlıðımı bulacaktım.
İçine düþtüðüm karanlık bir yol deðil, simsiyah bir tuvaldi. Ben artık Kayla deðil, küçük beyaz bir noktaydım o tuvalin tam ortasında. Bundan sonraki satırlar, 'benim' deðil, 'bizim' olacak bir hikâyeye aitti; siyahın beyaz noktası, Meriç'in Kayla'sı…

KÖTÜ ÇOCUK 2 - BAÞ BELASI

BİZ AYNI DİLDEN KONUÞUYORUZ. HEM DE SUSARAK...

Her þeyin deðiþebileceðini öðretiyordu bana yaþadıklarım. Babamla, yokluðundan duyduðum acı yüzünden aramıza çektiðim buzdan duvarları eritiyorduk yavaþ yavaþ. Meriç ile iliþkimizse baþka bir seyirdeydi; artık onun sırrını biliyordum. Herkes karþımızda dururken, ben o kahverengiliklerde gördüðüm masum çocuða inandıðım için herkesi karþıma almaya hazırdım.

Ama belki de yanılıyordum. Belki daha da karanlıklara itiyordum onu. Benim beyazlıðımı dengelemek için daha çok bulaþıyor olabilir miydi karanlıðına? Bir þeyler yapmalıydım. Meriç'in iyiliði için, bizim için... Ben kendimce planlar yaparken, Meriç'in çıkmasını umduðum o karanlıðın içinden sürpriz birinin hayatıma girmesine hiç hazırlıklı deðildim.

Aklım karmakarıþık olsa da kalbim hep aynı þeyi haykırıyordu. Minik beyaz noktanın, tüm o siyahlıða iyi geleceðine hâlâ inanıyordum. Bir anda içine düþüverdiðim o siyah tuvali aydınlatacaðımı...

Seni asla bırakmayacaðım, Meriç. En saf hâlinle bana geliyorsun.
Sen de kurtulmayı istiyorsun. Biliyorum. Senden asla vazgeçmeyeceðim.

KÖTÜ ÇOCUK 3 – SOÐUK ODA

O, ÇOK BEYAZDI. KUSURLU OLABİLECEK KADAR BEYAZ... BEN, ONU BU KARANLIÐIN İÇİNE HİÇ SOKMAMALIYDIM.

Büyüdükçe böyle zorlaþıyor muydu hayat herkes için? İçten içe onlar gibi olmaktan korktuðumuz anne babalarımızla aynı yollardan yürüyorduk sanki. Hayatımızı belirleyecek sınavın stresi, arkadaþlıklarımız, aþklarımız... Hem ben hem de arkadaþlarım aslında bambaþka sınavlar veriyorduk hayatlarımızda.

Her þeye raðmen Meriç'le birlikteydik ama hâlâ kimse onaylamıyordu bizi. Onun karanlıðındaki varlıðımı... Meriç'in karanlıðına iyi gelip aydınlıðımı ikimize de saçmayı hayal ederken, karanlıkta kaybolan ben oluyordum sanki. Aslında biliyordum içten içe bir gün beni terk edip gideceðini. O gün geldiðinde buna engel olamayacaðımı da biliyordum. Bu yüzden ondan geriye kalacak, ömrüm boyunca hatırasını yaþatacak bir parçaydı tek isteðim...

Tüm hayatımı etkileyecek bir þey yapmaya karar verdim ve sahiden tüm hayatım deðiþti. Belki de sonsuza dek...

Siyahlıðın içinde ne kadar hayatta kalabilir ki minik beyaz nokta? Onu yakan karanlıðın içinde küllerinden yeniden doðduðunda beyaz noktayı tutabilir miydi artık o siyahlık?

Kayla, tuhaf bir mekanizma gibiydi. Etrafına tüm sorunlu çocukları çekiyordu. Onun etrafındaki çembere bir þekilde tutunuyorduk ve her ne kadar istese de bizi kovmuyordu. Bir þekilde bizi keþfediyor, içimizdeki
o yaralı çocuðu görüyor sonra tutunduðumuz o çemberdeki elimize sarılıyordu. Mucize deðildi. Sadece o, bize inanıyordu.

KÖTÜ ÇOCUK 4 – SAKLI CENNET

HER BOÐULMAK ÜZERE OLDUÐUMDA YAPTIÐIM GİBİ RESME SIÐINDIÐIM BİR ANDA, ÜZERİME KUSAN KARANLIÐIN İÇİNDE, GÖZLERİMİ KAMAÞTIRAN BİR TURUNCU BELİRDİ KORKARAK.

Hayatımı, beni, sevgimi deðiþtirecek bir olay ve ardından uzunca bir uyku... Yaþadıðım korkunç olayın ardından bu hayatı terk ettiðimi sanırken herkes, O beni duymuþtu. Kalbimin atıþını duymuþtu. Kollarına alıp kurtarmıþ, yüreðine sarıp ısıtmaya çalıþmıþtı taþlaþan buz gibi bedenimi ve kalbimi. Meriç, beni duymuþtu...

Kalbimin buzları çözülüp hayata döndükten sonra her þey deðiþmiþti benim için. Sessizlikle cezalandırdım önce kendimi. Sonra sesimi duydu Meriç, Neþe, Semih, Cansu ve diðer arkadaþlarım... Yaþadıklarımızdan, yitirdiklerimizden, kazandıklarımızdan sonra Meriç ile iliþkim aynı deðildi. Tabii beni bekleyen üniversite yaþantım, geleceðim, ailemle iliþkim bambaþka bir akıþa girmiþti. Babamla iliþkimiz tam rayına oturmuþken, onun evlenme kararı yüzünden darmadaðın oluyordu her geçen gün. Meriç ise bana bunu yaþatanlardan intikam almaya yemin etmiþti.

Tüm bunlar olurken, Meriç'ten gizlenen bir sır ve onu koruma çabam yepyeni bir hezeyanın içine atacaktı hepimizi. Ben, Meriç, Semih... Bizi neyin beklediðini tahmin bile edemezdik. Tek niyetim, aydınlıðımla sarmalamaktı onu. Oysa istemeden çok incitecek, belki de onu, bizi sonsuza dek kaybedecektim... Üniversite, iþ, mesafeler ve ayrılık. Büyüdüðümüzü mü söylüyordu bize tüm bunlar?

'Birisi bana, benimkine benzer bir hikâye anlattı gözleriyle. Gözleri... Siyahın içindeki küçük beyaz nokta gibiydi...'