Beschreibung

1963'ten bugüne adeta yalnızca bir tek bildiri yazılmıþ gibidir. Kendi BİR oluþunu devletin tevhidi olmaksızın fark edemeyen, kavrayamayan, ancak devlete kaçtıkça kendi BİR oluþunu mümkün kılan çoðulluðunu devletin BİR'liðine terk eden tek bir bildiri sürekli yazılıyor gibidir. Bildiri yayınlayan Alevi aktörler devleti daimi bir sözleþme yapmaya ikna etmeye, bir ahit imzalamaya çaðrı çıkarmaktan vazgeçmezler. Ancak ahdi yapacak taraflar arasında asla ve kat'a bir denklik tasavvur etmezler; devletin büyüklüðü ve yüceliðini baþtan veri sayarlar. Çünkü kendilerinin bir bünyeleri olduðundan, bu bünyenin siyasallıðından çoktan vazgeçmiþlerdir.

Bu anlamda Alevilerin devlet tahayyülü zaten çoktan bir sözleþmeyle doðmuþ olan o büyük, kudretli tanrıyı kendileriyle bir sözleþmeye çaðırabilecekleri bir fail olarak görmeleriyle ilgilidir ve bu ne büyük bir yanılsamadır: Bu büyük yanılsama bile, her ne kadar unutulmuþ, imha edilmiþ, ettirilmiþ olsa da Alevi toplulukların, figürlerin, faillerin dünyasında, kendilerini hala bir siyasal bünye olarak görmenin ipuçlarını, izlerini, artıklarını içermiyor mu; devletle ne kadar takıntılı olunursa olunsun, devletin dıþında bir dirimselliðin göz kırpıp durduðunu göstermiyor mu, belki de asla öldürülemeyecek bir dirimselliðin? Belki de bu kadar iyimserlik fazladır: 1963'te, Orta Anadolu'nun þirin, üstündeki elbise kendine uyan küçük bir þehrinin havasına tezat, Ankara'da gözlerini açan bir musibetin, bu kez 2017'de sarıldıklarıyla birlikte ateþe verilenlerin küllerini taþıyan Malya ovasının düzünde, Hacıbektaþ'ta yeniden hayat bulduðuna bakılırsa...