Beschreibung

Bir gün bir þehirden kalkarsın, bir baþka þehre doðru yola koyulursun. Terk ettiðin þehri tanımamıþsındır daha, sokaklarında adamakıllı yürümemiþsindir. Geride bıraktıðın þehir, nüfus kaðıdındaki bir kayıt bilgisinden ibaretse, o þehri terk etmiþ bile sayılmazsın. Sonra neden geldiðini bilmediðin bir baþka þehir kucaklar seni, sarar, sarmalar. Bütün sokaklarında yürürsün, bütün duraklarında beklersin, bütün martılarıyla selamlaþırsın Fakat bu kez de o þehir terk eder seni, fark edersin ki nüfus kaðıdında kaydı bile yoktur bu terk ediþin. Yanıyorum ateþimi körükle, boðuluyorum beni derin denizlere at diyor göçürtülmüþ bir Ege türküsü. Kaybedilmiþ þehirlerin hüznüdür bu; yanarken, harlı yanmak istersin; sıð sularda boðulurken derin denizlerde kaybolmak istersin. Bilirsin ki, derinlerde bir yerdedir kaybedilmiþ þehrin acısı, dindirmek için kendi içindeki ateþte yanman, kendi içindeki denizde boðulman gerekir. O insansız þehirler ki, körler düþsün diye imal edilmiþ çukurlardır sadece