Beschreibung

"Dipçiði koltuk altıma sıkıþtırdım. Tetiði azıcık ezdim. Böylece üç, belki de dört adım attım.
İþte o an gördüm teröristi!
En uçta yürüyordu. Kamburunu çıkarmıþtı. Beþ, bilemedin altı metre ötemdeydi. Ben ona bakarken, o da bana bakıyordu. Dünya sanki yok olmuþ gibiydi. Sadece o, ben ve birbirimize okuduðumuz meydan vardı. İþte o koskoca ‘an'da birbirimize baktık.
Gecenin o son deminde, o alacakaranlıðın içinde, gözlerindeki ‘ak'ı görüyorum. Orada, o an, o çið beyazlıkta; nefretini, kinini, vahþiliðini ve bana duyduðu iðrentiyi hissediyorum.
O sıra baþka bir görüntü daha var.
Kıpkızıl bir þerare, alacakaranlıðı apansız yırtıyor. Elindeki ‘Kaleþ'in namlusundan fıþkıran namlu alevi, sıçramalar yapıyor. Her sıçramaya, bir patlamanın neden olduðunu çok iyi biliyorum. Kızıllıðın çıktıðı namlu bana, ben de o namluya bakıyorum.
Taranıyorum!
O sırada ben de ona ateþ ediyorum!
Filmlerde ‘Yandım anam!' derler ya. İþte öyle bir yanma hissediyorum. Ne acı ne de baþka bir þey. Hissettiðim sadece yanma."

Bu kitapta yazılı olan her þey gerçektir. Bütün bunlar Türk askerinin Güneydoðu'da yazdıðı tarihin bir parçası olmuþtur. Hayatta olanların isimleri deðiþtirilmiþtir. Þehitlerin anısı ise isimlerinin geçtiði satırlarda da olsa yaþasın istenmiþtir. Zaten onların kendilerini güvenlikte hissetmek gibi bir ihtiyaçları da yoktur... Sonsuza kadar olmayacaktır da. Anlattıðım her þeyi "yaþam" ne kadar güzel olsa da "ölüm" yaþamdan daha güzeldir inancıyla yazdım.
Layıkıyla öldükten sonra!

"Askerliðin, vatan sevgisinin insanı ne denli güçlü yaptıðını, inancın, maneviyatın ne kadar önemli olduðunu yeniden öðrenmiþ olduk. Kahraman bir gazi, Atatürkçü bir vatan evladı ve þaheser bir yazar olarak sizi selamlıyorum."
Rauf Denktaþ
KKTC Kurucu Cumhurbaþkanı