Beschreibung

Aydaki Kadın Ahmet Hamdi Tanpınar'ın dörtte üçü bitmiþ son roma nın, daðınık müsveddelerinden merhum Güler Güven tarafından inþa edilmiþ þeklidir.
Huzur ve Saatleri Ayar/ama Enstitüsü Tanpınar'ın hayatta iken kitap olarak çıkabilmiþ iki romanıdır. Tefrika olarak basılan Sahnenin Dıþın dakiler ile tefrikası yarım kalan Mahur Beste'yi de okuyucular yıllar sonra okudular. İlk romanı Mahur Beste de yarımdı, son romanı da ya rım kalmıþtı. Tanpınar yıllarca üzerinde çalıþtıðı "eserim" diyeceði bu romanın peþindeydi: "Roman bugünkü þekliyle hiç fena deðil. Eðer pa zarlık etmez, parasızlıða teslim olmazsam gelecek sene mühim bir ese rim olur" demektedir günlüklerinde.Aydaki Kadın tam anlamıyla bir Tanpınar romanıdır. Eser kahramanı nın

nice tanıdıklarının binbir hatırasıyla mekânı doldurduðu İstan bul'un, özellikle Boðaz'ın ve denizin romanı olduðu kadar, bir türlü dile getirüemediði için, içte geniþleyen, kıvranan ve zehirleyici bir güce dönüþen aþkın romanıdır. "Ben çocukluðumla evlendim. Bu evde doðmuþtum. Orada ölmek için evlendim" diyen Leylâ Boðaziçi'dir. Yazar eserini ayrıca siyasî bir roman olarak tasarlamıþtır. Türkiye'nin demokrasi tecrübelerinin iflası, insanların İflasıyla birleþir. Bir bakıma hem Huzur hem de Saatleri Ayarlama Enstitüsü ile birleþen noktaları çoktur. Her romanına kendisini koymuþ olan Tanpınar bu romanda da vardır. Aydaki Kadın" ı günlükleriyle birlikte okuyunca, Tanpınar'ın hayalleri ve günlük gerçekler arasında parçalanıþı, Selim'in yaþadıkla rında da takip edilebilir.