Beschreibung

Her yapraðın kendisine özel anıları ve hafızası vardır. Ancak bu durum, yapraðı aðaçtan baðımsız bir varlık hâline dönüþtürmez. Doða-insan iliþkisi, aðaç-yaprak baðına benzer. Her insanın kendisine özel anıları ve hafızası vardır fakat insanın en büyük yanılgısı kendisini doðadan baðımsız bir varlık olarak görmesidir. Uygarlık tarihinde gerçekleþtirilen her devrim, yapraðın kendisini aðaçtan üstün görmesine neden olmuþtur. Bizler kendi aðacına ihanet etmiþ yapraklarız. Onu sömürerek, çıkar amaçlı kullanarak hatta yok etmeye çalıþarak kendi sonbaharımızı hazırlıyoruz.Yapraðın kendi aðacına ihanet ederek mutlu olacaðına olan inancı bir yanılsamadır. Öznenin yaþam alanı doðanın kendisidir, yaprak ise onun varoluþlarından sadece bir tanesidir. İnsanın mutluluðu, öznenin doðasıyla kuracaðı uyumla gerçekleþebilir. Antik dönem felsefecileri eudaimonia adını verdikleri gerçek mutluluk hâlinin ancak euthymia yani doða-özne-insan uyumuyla saðlanabileceði mesajını bizlere vermiþlerdir.Ekosantrik Psiko-Felsefi (EPF) kuram, öznenin travmalarını öncelikle insanlık tarihi içerisindeki evrimi temelinde incelemekte ve kendisini doða karþısındaki konumlamasından hareket etmektedir. EPF kuramının temel hedefi, doða-özne-insan uyumunda meydana gelen eksen kaymalarını onararak insanın, eudaimonia baðlamında mutluluk ve huzur hâline ulaþtırılmasıdır.