Beschreibung

Saat gece yarısını çoktan geçmiþ, insanlar çoktan uykularına dalmıþtı. Sokakta bir tek Yılmaz ve küçük cevizi vardı. Cevizi yerden alıp, ceketinin iç tarafıyla iyice sildi. Böylece cevizin kaymasını önleyecekti. Sonra cevizi iki parmaðının arasında iyice sıkıþtırdı. Taþla bir hamle daha yaptı. Ceviz kayıp yine kırılmaktan kurtuldu. Bu defa çok sinirlendi Yılmaz, baðırmaya baþladı. O hıþımla elindeki taþı yere çarpıp sonra tekrar aldı. Bu kez ceviz yerine kendi eline vurmaya baþladı. Sol elinin parmaklarına acımasızca vuruyordu. Vurdukça öfkesi daha çok arttı. Canını yeterince acıtınca vazgeçip tekrar cevizi eline aldı ve az önce kırmaya çalıþtıðı eline iþaret parmaðı ile baþparmaðı arasına yerleþtirdi. O kadar sıkı tutmuþtu ki, ceviz sıçrayamıyordu. Kendini kaybetmiþ bir þekilde vuruyor da vuruyordu. Elleri kan revan içinde kalmıþtı. Tırnakları kırılmıþ, ezilmiþti. Hiçbir acı hissetmiyordu. Bir yandan vuruyor, baðırıyor, bir yandan da aðlıyordu. İyice yorgun, bitkin düþmüþtü, dermansızdı. Ellerinden akan kandamlalarına aldırıþ etmeden sırtını duvara yasladı. Oracıkta sızdı, kaldı.