Beschreibung

Fakat nihayet daha fazla dayanamadım ve kafamdan uzak tutmak istediðim hayal, yavaþça, sessiz sedasız gözlerimin önüne dikildi: Maria Puder, benim Kürk Mantolu Madonna'm, dudaklarının kenarındaki ince kıvrıntı ve siyah gözlerinin derin bakıþlarıyla karþımda duruyordu. Yüzünde hiç dargınlık, sitem yoktu. Belki biraz hayret, fakat daha ziyade, alaka ve þefkatle bana bakıyordu. Halbuki bende onun bakıþlarını karþılayacak cesaret yoktu. On sene, tam on sene, zavallı ruhumun bütün kırgınlıðıyla, bir ölüye kızmıþ, bir ölüyü suçlu tutmuþtum... Onun hatırasına bundan daha büyük bir hakaret yapılabilir miydi? Hayatımın temeli, gayesi, sebebi olan kimseden on sene, hiç tereddüt etmeden, haksızlık edebileceðimi hiç düþünmeden þüphelenmiþtim. Onun hakkında en akla gelmeyecek þeyleri tasavvur etmiþ ve bir an olsun durup da, belki de böyle yapmasının ve beni terk etmesinin bir sebebi vardır, dememiþtim. Halbuki sebeplerin en büyüðü, en mukavemet edilmezi, ölüm varmıþ. Utancımdan deli olacaktım.

Sabahattin Ali Kürk Mantolu Madonna'da, imkansız gibi görünen hüzünlü bir aþk öyküsü anlatırken, edebiyatımızda benzeri az görülen psikolojik bir esere de imza atar.