Beschreibung

Düþman onlardan çok daha üstün, ertesi sabah saldırıya geçecekti.
Halkın çoðunluðu, yenileceklerini bildiði halde, þehirde kalmayı seçti.
O akþam, her yaþtan kadınlı erkekli bir grup, Kıpti dedikleri Yunanlıyı dinlemek için meydanda toplandı.
Kıpti, hiçbir dine mensup deðildi; sadece bütün duyduklarını, yarına aktarabilmek için aklında tutmuþtu.
Kıpti, yalnızca içinde bulunduðu âna ve Moira denen varlıða inanırdı.

Yarından itibaren þu anda ahenk olarak gördüðümüz þey ahenksizliðe dönüþecek. Mutluluðun yerini matem alacak, dedi Kıpti.
Þehrimizi talan edebilirler, ama burada öðrendiklerimizi silemezler. İþte bu yüzden ilmimizin surlarımız, evlerimiz ve sokaklarımızla aynı kaderi paylaþmasına izin veremeyiz Peki ilim derken neyi kastediyorum?
İlimle, gündelik yaþamın karþımıza çıkardıðı zorlukların üstesinden gelerek hayatta kalmamızı saðlayan þeyi kastediyorum.
Yarın bize neler olacaðını kimse bilemez Çünkü her günün iyisi ve kötüsü aynı gün içinde olup biter. Öyleyse dıþarıdaki askerleri ve içinizdeki korkuyu unutun...
Bizler þimdi, gündelik yaþamımızdan, yüzleþmek zorunda kaldıðımız güçlüklerden bahsedeceðiz, dedi Kıpti.
Ve sevgiyi, kaybı, yenilgiyi, yalnızlıðı sordular ona. Korkuyu, sadakati, cinselliði, geleceði ve kaderi; ona kendilerini nasıl bulacaklarını sordular. Hayatın içinden gelen, cevapları binyıllar boyu deðiþmeden kalan soruları sordular ona.

Düþmanları beklerken, halk bir meydanda toplandı ve sordu.
Ve Kıpti, onlara cevap verdi.