Beschreibung

Ruhumun içerisinde beliriverdin, biliyordum geleceðini. Bekliyordum da Seni. Tıpkı kıþın donmuþ ve ıssız, acı çekerek bekleyen yeryüzü gibi Seni bekliyordum. Sen baharsın, aðır aðır geliyor ve ruhumun içine doðru ilerliyorsun. Senin geçiþinle düþüncelerim açılıp çiçeðe duruyor ve güzel kokular saçıyor. Senin ayaklarının altında umudun rengi filizlenip gülümsüyor.

Gerçekleþmesi imkânsız bir kavuþma, arzudan sarhoþ, hezeyan içinde genç bir âþık, sevilen kadına duyulan hayranlık ve çekilen ıstırap? Tüm bunlar Yılan ve Zambak'ta antik dünyanın erotik imgeleriyle parıldayan düzyazı-þiire dönüþürken, yaþam ve ölüm, varoluþ ve aþk üzerine kaygılarla içe içe geçiyor.

Modern Yunan edebiyatının en mühim isimlerinden biri olan Kazancakis'in yirmi yaþındayken günlük biçiminde yazdıðı, 1906'da Karma Nirvami mahlasıyla yayımladıðı Yılan ve Zambak, büyük bir yazarın ayak seslerini duyuran sembolizm yüklü bir ilk metin.