Beschreibung

"Tüm tahminlerim ve ümitlerim boþ çıktı ve Tanrı'ya öykünen melek misali sonsuza kadar cehenneme zincirlendim. Muhayyilem capcanlı, analiz ve uygulama kabiliyetimse güçlüydü. İþte bu niteliklerimin bir araya gelmesi sayesinde bir insan yaratma fikrini geliþtirip gerçekleþtirebildim. İþimi tamamladıðım zamanki duygularımı þu an bile heyecanla anıyorum. Kâh gücümün coþkusuna kapılarak kâh muhtemel sonuçlarına kafa yorarak hayallerimde cennetin bahçelerini arþınladım. Çocukluðumdan beri bana büyük umutlar ve tutkular aþılanmıþtı, oysa þimdi bak nasıl da yıkıldım!"

Bilim tutkunu genç öðrenci Victor Frankenstein'ın yarattıðı varlıðı gördüðü anda söylediði bu sözler kendi çocuklarını terk eden Tanrı'nın hayal kırıklıðının yansıması olarak yorumlandı. Franken­­stein'ın yalnızlaþmaya ve yabancılaþmaya mahkûm edilen canavarıysa, ölü doðaya can veren yaratıcı tarafından bu dünyada tek baþına bırakılan modern insanın kaderini temsil ediyordu.

Shelley'nin Frankenstein ya da Modern Prometheus'u, XVIII. yüzyıl Avrupa'sının Aydınlanmacı tutkularının kültür açısından korkunç sonuçlarını hayal eder. Bilimden yararlanarak "doðanın sırlarına nüfuz etme"ye yönelirken, insan doðası ve bedeni dahil olmak üzere her þeyi birer nesneye çeviren Aydınlanmacı arzu, Fran­ken­stein'ı piþmanlıkla son bulacak bir serüvene sürükler: Frankenstein'ın canavarı, aslında aklın kendi canavarıdır ve þimdi sadece bu canavardan deðil, onu yaratan aklın kendisinden de korkulması gerekmektedir.