Beschreibung

Þifreli yazılarımı tuttuðum hatıra defterimi ve ilk þiirlerimi Macaristan'da bıraktım. Erkek kardeþlerimi, annemi babamı, haber bile vermeden, bir veda bile etmeden geride bıraktım. Ama hepsinden de önemlisi o gün, 1956'nın o Kasım sonu, bir halka olan aidiyetimi kesin olarak kaybettim.

Macaristan'daki ilk mutlu yıllar, savaþ sonrası yoksulluk, yatılı okul dönemi, 'çocukluðun gümüþ ipliði'nin kopuþu, Stalin'in ölümü, sürgün, Lozan yılları, yeni bir ülke, anadil ve düþman dil... Ágota Kristóf bebeði ve kocasıyla yirmi bir yaþında sıðınmacı olarak yerleþtiði İsviçre'de hiçbir zaman tam anlamıyla hâkim olamayacaðı, asla kendine ait kılamayacaðı, ne yazabildiði ne de okuyabildiði düþman bir dille tanıþır. Bundan böyle kendini bir halkın parçası hissedemediði gibi ötekilik hissini de her daim içinde taþır.

Yazarın tek otobiyografik metni olan Okumaz Yazmaz ölçülü, kısa cümleleri, ne eksik ne de fazla sözcükleriyle doðrudan okurun kalbine sesleniyor.

'Bu kitap küçük bir mücevher.'
Kirkus Reviews

'Kristóf yaklaþık elli sayfada, baþkalarının bütün bir kariyeri boyunca hedefleyebileceði þeyi baþarıyor. Katıksız bir deha.'
Max Porter