Beschreibung

Birazdan güneþ doðacaktı. Uyuyan cırcırböcekleri uyanacak, yorulanlar uykuya dalacak, insanlar yataklarından kalkıp kahvaltı masasına geçecekti. Yıldızlara bakılırsa bulutsuz, rüzgârsız, ılık bir gün olacaktı. Önce uzaktan düdük sesi duyulacaktı, sonra þehir hatları vapuru, yosunların kokusunu kabartan köpükler çıkararak iskeleye yanaþacaktı. İçi her zamanki gibi çay ve mazot kokacaktı. Halatlar atıldıktan birkaç dakika sonra hemen toplanacaktı; vapur Körburun'da çok beklemeyecekti çünkü Seher'den baþka yolcusu olmayacaktı büyük olasılıkla.

Körburun, hem uzak hem yakın bir ada... Sapa, içine kapalı ama bir o kadar da yakınındaki anakaranın uzantısı. Kuþaklardır gözden ırak, aðır akan yaþantısı aslında hiç yabancısı olmadıðımız bir öykü anlatıyor bize. Eski, Þah ne güzel komþularımız" ile geçen günlerden gittikçe kendi içine kapanan, içine kapandıkça da kendi kurallarındaki dayatmacılıðın sertleþtiði bir yaþamın adım adım örüldüðü Körburun'da gürültülü þeyler hakkında susulur, günlük sesler ise uðultuya dönüþür.

Hikmet Hükümenoðlu, üç kuþaðın aþklarını, hırslarını, düþ kırıklıklarını anlattıðı Körburun'da Þbüyük roman"ı deniyor ve bizi öykünün bireyi aþtıðı yere bakmaya yönlendiriyor.