Beschreibung

'Çocuklar terk edildikleri zaman, anne ve babalarına ilgisizdirler. Duygusal deðildirler. Tutkulu ve soðukturlar. Bir anlamda, bazı insanlar sevdiklerini ve duygularını sanki birer eþyaymıþ gibi terk ederler. Üzüntü duymadan, kararlılıkla.'

Fleur Jaeggy, Proleterka'da on beþ yaþındaki anlatıcıyla yetmiþ yaþlarındaki babasının birlikte çıktıkları ilk ve son gemi seyahatlerine odaklanıyor. Kendisini 'Johannes'in kızı' olarak tanımlayan isimsiz anlatıcı, anne babası ve geniþ ailesiyle kurduðu baðdan ve duygudan yoksun iliþkiyi yine aynı duygusuzlukla dıþarıdan biriymiþçesine aktarırken geçmiþinde de karanlık bir gezintiye çıkıyor.

Tim Parks'ın 'son derece bireysel ve azimle koruduðu bir biçeme sahip bir yazar' olarak nitelendirdiði Fleur Jaeggy, bu kısa romanıyla 2002 Viareggio Ödülü ile 2003 Times Literary Supplement Yılın Kitabı Ödülü'nü kazandı.