Beschreibung

Klor kokulu hastane odası.
Beyaz çarþaflar içinde yaþlı adam. Bembeyaz saçlar.
Iþıðını yitirmemiþ mavi gözler. Soluk bir yüz.
Yaþlı kadın ayaklarının ucuna basarak yaklaþıyor karyolaya. Hastanın tam alnının ortasına bir öpücük konduruyor.
Demek geldin, diyor yaþlı adam.
Nasıl gelmezdim, diyor yaþlı kadın.
Beyaz çarþafın dıþına, ince kemikli, uzun parmaklı ellerini çıkarıyor yaþlı adam. Kadının sað elini, iki eli arasına alıyor.
Göz gözeler.
Hadi, bana bir Do sesi ver, diyor yaþlı adam...

Ferit Edgü, İþte Deniz, Maria´daki minimalist anlayıþını, Do Sesi´nde, "yaþanılıp geçerken yazılmıþ" diye tanımladıðı kısacık, yalın, fazlalıklardan arındırılmıþ öyküleriyle sürdürüyor. "Ölüm Öyküleri", "Yaþam Öyküleri", "Saçma Öyküler" ve bir tek uzun öykü: "Geçiþler"...