Beschreibung

Siz hiç, biri sizi sahiplensin diye beklediniz mi?
Bu çok fena bir þey.
Kendinizi beðendirmeye çalıþmanız isteniyor.
Sevimli görünmeniz, derin derin bakmanız, munis davranmanız.
Oysa ben neysem oyum. Niye farklı görüneyim?
Biri beni alıp götürsün, asıl huyumu sonra belli edeyim, bu mudur yani?
Buna sahtekârlık denir, ben yapmam öyle þey.
Bunları söylemek istedim. Ama nasıl?
En iyisi hiçbir þeyin farkında deðilmiþ gibi davranmak, küskün küskün, gelene gidene bakmadan öylece yatmak.

Tertemiz kalpli Milföy'ün hikâyesi bu cümlelerle baþlıyor.

Feride Çiçekoðlu, otuz yıllık bir aradan sonra yazdıðı bu romanda ormana terk edilmiþ bir köpeðin, Milföy'ün sesine kulak vermemizi istiyor. Milföy yeniden 'sahiplendirilme' hikâyesini ve sonrasını, tanıþtıðı kedi ve köpek arkadaþlarının hikâyeleriyle birlikte anlatıyor; anlattıkça da hüzünlü mazisine dair hafızasında kapılar aralıyor.

Uçurtmayı Vurmasınlar'ın Barıþ'ının ruh ikizi Milföy, onun gibi masumca bakıyor dünyaya. Böyle baktıðı için de insanın hıncını alamadıðı doðaya, hayvanlara, þehirlere ve kendine yaptıklarını bir türlü anlayamıyor.

Senta Urgan'ın birbirinden güzel çizimleriyle zenginleþen Milföy ve Arkadaþları'nı okuyunca etrafımızdaki duvarların çoðunu aslında ellerimizle ördüðümüzü anlıyoruz.