Beschreibung

'Hayatımızın en uzun kıþı,' demiþti annem. Üþümekten, bir de babamın yokluðundan uzayan günler, geceler, haftalar için. Anneannemin dediði kadar vardı, küflenmiþ limon renginde, nemli, pis kokan bir þeydi kader dedikleri. Evin mavi badanası yeþermiþti. Duvarlara sürttüðüm ellerim ip gibi sızan çivit mavisi bir sıvıyla boyanıyordu. Eðer bir þeyler yapılmazsa ev havuza dönecekti. Bulaþık bir sıvıyla dolu, küflü, yeþil bir havuz. Kader evimizi usulca ele geçiriyordu. Divanlara, somyalara, yataða, yastıða, halıya, marleylerin çatlaklarına varıncaya kadar bulduðu her gediðe, oyuða bulaþıp yamyaþ ediyordu, arkasında kokusunu bırakarak.

Hayatımızın En Uzun Kıþı sarsıcı, yakıcı, öfkeli bir kitap. Yazar, öykülerdeki iyi, kötü, sıradan ya da zalim karakterleri olduðu gibi, abartmadan veya eksiltmeden okura yansıtmanın meramında, daha fazlasınıysa okura bırakıyor.

Yoksunları, türlü zorluða raðmen yaþama tutunmaya çalıþanları, açmazda kalanları, yol ayrımında bekleyenleri anlatan bu öyküler, bugünün kaydını tutarken okuru büyük bir hesaplaþmaya davet ediyor.