Beschreibung

"Her þeye büyük bir merak besliyordu. Gökyüzünü, açık denizi, karþı adayı, rüzgârın uyuduðu yeri ve daha çok þeyi... bilmek deðil hissetmek istiyordu. Varlıktan çok yokluktu merak ettiði, hiçlik; tıpkı kendi gibi."

Ahraz suyla baþlayıp suyla biten bir roman. Romanın baþkarakteri İsrafil, yüzüne kapıların kapandıðı, küçük bir kıyı kasabasında toplumun günah keçisi yaptıðı çaresiz Adile'nin tek oðludur. Suyun içine doðan bu ahraz çocuk, talihsiz annesi gibi çöp toplayarak ayakta kalır. Gelgelelim hayata sırtını dönmek yerine taþları, martıları, kayaların tüylü derisi yosunları, denizin dili balıkları arkadaþ bilir; gökyüzünü yoldaþ, aðacı rehber yapar. Yıllar sonra bir gün, kasabadaki tek dostu Marangoz Yusuf'la birlikte, kıyıya vuran iki yabancıya yardım eli uzatmasıyla ortalık karıþacak, tüm kasaba halkını karþısına alacak, suyun zıddı ateþe kapı aralayacaktır.

Deniz Gezgin derinlerden çekip çıkardıðı kadim anlatılar, pagan inanıþlar ve tarihe göndermelerle örüyor romanını. Böylece doða ile kültürün uyumla bütünleþtiði zamansız, evrensel bir hikâye ortaya çıkarıyor.