Beschreibung

1957 yılında kırk dört yaþında Nobel Ödülünü alan Albert Camus (1913-1960), yaþamı boyunca þu sorunun yanıtını aradı: İnsan toprakla nasıl baðdaþabilir, yoksulluðu yüzünden acı çekerek, ama güzelliðini koruyarak saçma ve yücelik için nasıl yaþayabilir? Camus´ye göre sanat `yalancı bir lüks´ ve bencil bir edebiyatçının yapıtı deðildir. Sanat yaþayabilir, kullanılabilir bir durumdadır; gerçeðe sadık ve onun üzerinde olduðu için, hiç uysallaþmayan saçmalıðı ve hiç yok olmayan umudu ile insanın durumunu tepeden tırnaða kapsar. Baþkaldıran İnsan, baþkaldırının kendisidir, ama ılımlı ve insanın boyutlarında. Baþkaldıran İnsan, adalete ve özellikle doðruluða vurgundur, mutlak olan´ın iðvasından, mitoslardan, gurur, horlanma ve kanın romantik baþ dönmelerinden uzak durur. Ama insan, ne ise, o olmaya yanaþmayan tek yaratıktır. Bu yadsıma onu intihara mı, yoksa bir baþkasını öldürmeye mi götürür? Hayır! demeyi bilen insandır Baþkaldıran İnsan; ama kime, neye, nerede, nasıl? Baþkaldıran insanı kuþatan `hayır´ın içeriði nedir? Bunun yanıtı Baþkaldıran İnsan´da...