Beschreibung

İsmail Hakkı Bursevî (1653-1725) Aziz Mahmud Hüdâyî zamanında teþekkül eden Halvetî-
Celvetiyye yolunun müntesibi olarak gerek yaþadıðı dönemde gerekse kendinden sonra olsun
derin izler bırakmıþ; dinî ve tasavvufî yüzden fazla eser telif etmiþtir. Tefsir, tasavvuf, hadis,
fıkıh, kelâm gibi pek çok alanda eser veren Bursevî, þiir sahasında ise yine kendi bildirdiðine
göre on binden fazla manzumenin sahibidir.
Halvetîlik'in önemli erkânlarından olan ve baþka tarikatlarca da benimsenen esmâ-i seb'a
zikri, bu tarikatın bir kolu olan Celvetiyye'nin de önemli erkânlarındandır. Bu usûle göre
nefsin yedi mertebesi ve sıfatı (emmâre, levvâme, mülhime, mutmainne, râzıye, marziyye,
zekiyye/kâmile) olduðu kabul edilir ve bu mertebelere (akabe) atvâr-ı seb'a adı verilir.
Esma tariki denilen tarikatlarda nefis terbiyesi (seyrusülûk) bu yedi mertebenin her birinde Allah'ın yedi isminden Lâ ilâhe illallâh, Allâh, Hû, Hak, Hay, Kayyûm, Kahhâr birinin
zikredilerek aþılması suretiyle gerçekleþtirilir. İsmail Hakkı Bursevî, esmâ-i seb'a bahsini
müstakil bir eser olarak Risâle-i Esmâ-i Seb'a adlı bu eserinde iþlemiþtir.
Bursevî'ye göre esma zikri, insana tekamül yollarını açacak, adeta hayati þartlardan biridir.
Eserinde: Kul mahcub ve gâfil olduðundan her sabah ve akþam tevhîd ile imânını yenilemesi
gerekir. Bu hal yaz günleri bir fidana, kuvvet bulup büyümesi için sabah ve akþam su vermek
gibidir. diyerek bu durumu temsili olarak ve tafsilatıyla anlatmaktadır.