Beschreibung

İlkçað Yunan dünyasında sanat, gerçekliði aynen taklit etmekti (mimesis); çünkü dünya, gerçeklik, ona dıþtan bir þey katılması gerekmeyecek kadar kusursuzdu. Yunan tanrıları da kendi sorunlarıyla boðuþan, bir anlamda yetkileri sınırlı güçlerdi ve bu kusursuz dünyada yolunda gitmeyen çok þey vardı. İnsan, moira denen üç kız kardeþin ördüðü kaderin aðları ile baþ baþa bırakılmıþtı ve tanrılar bile dünya düzenini tehlikeye atmadan kadere müdahale edemezlerdi. Kral Oidipusun, öz babasını öldürüp öz annesiyle evleneceðini bilen kâhin, Oidipusu hayat yolunun deðiþtirilemezliðine inandırmaya çalıþadursun, Sophokles bize, kaderin kabul edilmesini bir arınma, bir aydınlıða kavuþma olarak sunar. Psikanalizin en popüler yorumlarından biri olan Ödipal evre de, kiþiliðin geliþmesinde kaçınılmaz bir kader basamaðını oluþturur. Kral Oidipus: Kader kapıyı çalınca...