Beschreibung

Nurettin Beyaz, 'Bir þarkı söyle bana / Daha önce hiç duyulmamıþ olsun. / Sözleri öyle bir þaire ait olsun ki; / Kaderi de, kederi de tıpkı ben olsun.' mısralarıyla içimizden bir ses olarak karþımıza çıkıyor. Tartmıyor, örtmüyor, içten söylüyor, kendisini alabildiðine bırakıyor? Duyguları nereye giderse, aklı oraya yürüyor. Þair yüreðini baðlamamalı, duygularını sere serpe ortaya koymalı; heyecanı, duraðanlıðı, ne yaþadıysa hepsi 'ben' olmalı, 'sen' olmalı, 'o' olmalı. Þair, mısralarında bizi kâh üþütüyor, kâh ısıtıyor; karþısındakini kendisi olsun istiyor. 'Kaderi de kederi de ben olsun' derken, hayatın algısını okur, içimizde hem sevinci, hem hüznü taþırız. Yazgımıza razı oluruz. Hayatın nabzını þu mısralarında 'Sonbahar kadar bir gerçeðim þimdi / Yapraklar gibi sere serpe yerlerdeyim / Kızıl ve sarıya çalan bir hayatın / Rüzgârların serseri merhametine tabiyim / Savrulmaktayım dört bir yana avare gönlümle. / Bir Hint fakiri gibi çıplak ve çaresizim...' yüreðinden geçenleri okurken, kendimizi okumadıðımızı söyleyebilir miyiz? Hayatımızın nabzı Uçurum Kuþları'nda atıyor. Sebahattin Civelek