Beschreibung

7. yüzyıldan itibaren Oðuz boyları akıncılarının Irak ve Suriye'de görünmeye baþladıðı ve yoðun Türk göçlerinin 10. ve 11. yüzyıllarda gerçekleþtiði bilinmektedir. 1064 yılında bölgeye gelen ilk Türkler, Karahanlıların Batı Kolu hükümdarı Tamgaç Han'ın oðlu olan Hanoðlu Harun Bey ve ona baðlı 1000 kadar atlı Oðuz'dur. Suriye'ye yerleþen Oðuz boyları iki koldan ilerlemiþtir. Bozoklara mensup Bayat, Avþar, Beðdili, Döðer boyları Halep, Hama, Humus, ve Þam yöresine, Üçok koluna mensup Yüreðir,Yıva,Kınık,Bayındır,Salur ve Eymür boyları ise Lazkiye ve Trablusþam istikametinde Ensariye daðlarının batısına yerleþmiþlerdir. Suriye'de nüfusun yaklaþık % 16'nı oluþturan 3,5 milyon Türkmen Halep, Humus, Hama, Lazkiye (Bayır Bucak), Þam, Kuneytra ve Rakka'da yaþamaktadır. Unutmayalım ki, bugün güney illerimizde sınıra yakın yerleþim yerlerinde yaþayanlar 1921 Ankara anlaþması ile tespit edilen sınırlara göre bugün Türkiye Cumhuriyeti vatandaþı sayılan birer Türk'türler. Þayet sınır hattı 20-30 km kuzeyden geçirilseydi buralarda yaþayanlar da bugün Suriye Türkmeni kabul edilecekti. Geçmiþte Saddam rejiminden kaçarak Özal'ın isteði ile Türkiye'ye kabul edilen Kürtlere, Araplara, Suriye'den ve Irak'tan bize sıðınan Yezidi ve Süryanilere, ülkemizde kaçak iþçi olarak yaþayan Ermenilere  karþı gösterilen resmi ve özel ilginin, hoþgörünün ve yardımın çok daha fazlası kadim kardeþlerimiz Türk'menlere de tereddütsüz gösterilmelidir. Türkmenler asla sıðınmacı, kaçkın, vatansız göçmen olarak deðil belki de bugüne kadar yaþadıkları ile yüce Tanrının Türk milletine müjdelediði bu vatanın öz sahipleri arasında kabul görmelidirler. Aramızdaki sınır varsa eðer tel örgüden ibarettir. Aramızda akrabalık baðı, kan baðı vardır. Bu baðın adı Türk'lüktür. Bu nedenle bugün ata topraklarında misafir olarak bulunan Türkmenler kardeþlerimizi sevmek, dertlerini, üzüntülerini, acılarını paylaþmak en basit þekliyle sorumluluk, ahlak ve ahde vefa gereðidir. Rahmetli Galip Erdem'in de dediði gibi Türk milletini sevmekte birleþenler birbirlerini sevmekte de birleþmeðe mecburdurlar. Aksi takdirde millet sevgileri, kimsenin inanmayacaðı boþ bir laftan ibaret kalır.