Beschreibung

Safahat, Mehmet Âkif Ersoy'un 1911-1933 yılları arasında yayımladıðı yedi þiir kitabındaki þiirleri bir araya getiren eserdir. Eser, Türkiye'de en fazla okunan þiir ve fikir kitaplarındandır. İçerdiði þiirlerin konusu dönemin sosyal sorunları, tarihi ve dini konularıdır.

Kelime olarak "Hayatın deðiþik yüzleri, görünümleri" anlamına gelen Safahat, yedi kitabın da ortak adı olmuþtur ancak þairin sadece 1911 yılında yayınlanan ilk þiir kitabı yayımlandıðında sırf "Safahat" adını taþımıþtır. Þairin daha sonra yayınladıðı diðer kitaplar "ikinci kitap", "üçüncü kitap" olarak adlandırılır ve kendilerine ait alt baþlıklar taþırlar.

Safahat adı altında bir araya gelmiþ kitaplarının alt baþlıkları sırasıyla þunlardır: Safahat (1911), Süleymaniye Kürsüsünde (1912), Hakkın Sesleri (1913), Fatih Kürsüsünde (1914), Hatıralar (1917), Asım (1924), Gölgeler (1933).

Safahat'i meydana getiren eserler o zamana kadar ayrı ayrı basılmakta iken yeni harflerle (Latin alfabesi) basılmaya baþladıðı 1943 yılından toplu olarak tek bir büyük ciltte basılmıþtır.
Eserin Tevfik Fikret'ten izler taþıdıðı görülmekle birlikte baðımsız bir edebi kiþiliðin ürünü olduðu kabul edilmektedir.

Safahat'in kimi baskılarında Mehmet Akif'in saðlıðında kitaplarında yer vermediði bazı þiirleri de eklenmiþtir. İstiklâl Marþı ise Safahat'da yer almaz. Þair bunun nedenini marþın Türk milletinin eseri olduðu düþüncesiyle açıklamıþ ve bu düþüncesini "Onu milletime ve kahraman ordumuza hediye ettim. Zaten o milletin eseridir, milletin malıdır. Ben yalnız gördüðümü yazdım" sözleriyle ifade etmiþtir.