Beschreibung

Bir efsunla gecede, ay ıþıðında yalnız
Bir ben, bir de yolunu kaybeden bir yıldız

Yüzünü gösteriyor, mutlu gibi dolunay
Dibi yok gökler, öteye doðru, bilinmez uzay

Öylesine giderim, eþya benimle gider
Yıldız yalnızlıðıma bilmeden eþlik eder

Uzaktan gelen sesler ürkütücü, yabancı
Ufukta kıpırdayan gölgeler de yalancı

Yolcu yok, yollar karla kaplı gibi duyarsız
Öteler uzak, eþya suskun, dalgın, umarsız

Bir kıpırtı hissetsem aniden irkilirim
Gecenin gizemini çok yakından bilirim

Gönül dert etme diyor, olmasa da âþina
Bir yıldızla yoldaþsın, deðilsin bir baþına

Dersin; bir ses, bir nefes yahut bir kuþ þarkısı
Ya bir canân selâmı ya bir dostun bakıþı

Uzaklarda aðaçlar ve sıradaðlar saf saf
Gecenin bu saati, ne güzel bir fotoðraf

Dolunay gecesinde, ay ıþıðında yalnız
Böylece sürüp gitsin bu gece, bırakınız