Beschreibung

Sevim arkadaþları ile muhabbetleri koyu bir þekilde devam ederken karþıdan baþtan ayaða örtülü,
ellerinde kitap ve defterleri olan bakıþları yerde dört kadın geliyordu. Bu kadınlar Sevim'in yanından
geçerken bir tanesi ile göz göze geldi.
Nasıl nefes alıyorlar acaba, diye düþündü? Nasıl yemek yiyorlar dıþarıda, birisiyle konuþurken nasıl
iletiþim kuruyorlar? diye uzun uzun düþündü. Þaþırmıþtı.
Ailesinde, akrabalarında örtülü kimse yoktu, bulunduðu muhitte de hiç görmemiþti böylesini. Olsa da
gördüðü örtülüler onu böyle düþündürmemiþti. Ne deniyordu bunlara? Türbanlı mı, baþörtülü mü,
çarþaflı mı?
Amaaan neyse ne !! diyerek yoluna devam etti. Her zamanki huyum iþte. İnsanları fazla inceliyorum.
Bazen bunun dozunu fazla kaçırıyorum diye düþündü...