Beschreibung

Bilebildiðimiz kadarıyla ilk defa bu kitapta, Paris Komünü'nden günümüze baþlıca devrimci hareketler hakkında böylesine geniþ bir fotoðraf arþivi derleniyor. Etimolojik açıdan devrim bir tersyüz oluþ anlamına gelir: Toplumsal hiyerarþileri tersyüz eder, daha doðrusu ters dönmüþ bir dünyayı düzeltir... Bu çalıþmada tutarlılık kaygısıyla klasik devrimleri tercih ettik, topraðı ve zenginlikleri daðıtmayı, sınıfları ilga etmeyi ve iktidarı emekçilere vermeyi hedefleyen eþitlikçi toplumsal devrimleri: Paris Komünü, 1910-1920 Meksika devrimi, iki Rus devrimi 1905 ve 1917, 1919 Alman ve Macar devrimleri, İspanya devrimi ve iç savaþı 1936-1937, Çin devrimi ve Küba devrimi.

Dolayısıyla, daha önemsiz olmamakla birlikte farklı bir doðaya sahip olan baþka devrimci hareketleri dıþarıda bırakmak durumunda kaldık: Demokratik, antibürokratik ve antitotaliter devrimler örneðin 1956 Macar devrimi ve sömürge karþıtı devrimler ile ulusal kurtuluþ mücadeleleri mesela Hindiçin devrimi, Cezayir devrimi. Sözünü ettiðimiz bu devrimlerde de toplumsal bir boyutun varlıðı su götürmez olduðundan, bu ayrımlar mutlak deðildir fakat son tahlilde farklı olgular söz konusudur.

Son bölümde ise, kelimenin gerçek anlamındaki devrimlerden ayırt edilmesi gereken son otuz yılın bir dizi devrimci olayı gözden geçiriliyor: Mayıs 68, Portekiz Karanfil devrimi 1974-1975, Nikaragua devrimi (1978-1979), Berlin duvarının yıkılıþı 1989, Chiapas'taki Zapatist ayaklanma 1994-1995.