Beschreibung

Heidegger'in Nietzsche okuması, geçen yüzyılın en derinlikli ve bir o kadar da muammalar içeren karþılaþmalarından biridir. Bu karþılaþma vesilesiyle Heidegger, hem Batı metafiziðinin son halkasına cevap vererek onun ulaþtıðı sınırı gösterir hem de Avrupa nihilizminin yıkıcı etkilerini ortaya koyan Nietzsche'nin kaygısını yüklenerek ona belirli bir mesafeden de olsa eþlik eder. Bu uzaklık ve yakınlık gerilimi Heidegger'in Nietzsche okumasını derinleþtirdiði gibi, bir o kadar da kendi düþünme dairesinin içine hapseder. Nietzsche, Heidegger'i altüst eden bir filozof ve aynı zamanda nasıl düþünebileceðimizi, düþünmenin ne demek olduðunu öðreten bir öðretmen olarak görür. Heidegger nezdinde Nietzsche Batı düþünce geleneðine sıkıþmıþlıðı ile uzak durulması gereken bir metafizikçi olarak yer edinse de, son kertede aþılması gereken bir daðdır. Bu yüzden Heidegger, Nietzsche'nin daðının zirvesine çıkmak için deðil, kendi sarp kayalıklarına yol almak için kökensel olarak Nietzscheci bir yol izlemiþtir. Heidegger'in Nietzsche okuması, dar anlamda bir "yorumlama"dan ziyade, bir hesaplaþmadır, iki zirveyi birbirinden ayıran bir körfezin karþı yakasındaki "münzevi ruhlu" dostla yapılan bir diyalog veya tartıþmadır. Heidegger, kendi yolunu tıkayan Batı metafiziðinin uçurumunun yanından geçip gitmek için birçok açıdan bu Nietzscheci yolu kullanmıþsa da, sonunda adımlarını baþka bir noktaya çevirdiðini iddia eder. Ancak gerçekten de düþünce için yeni bir yol çizebilmiþ midir? Felsefe tarihinin önemli karþılaþmalarından birine odaklanan bu kitap, Heidegger'in Nietzsche'yi kendi düþüncesine yerleþtirmesini ya da sevkini ortaya koyuyor. Bu noktada Heidegger'in Nietzsche temellüðü sanattan siyasete, etikten tarihe kadar pek çok düþünsel patika içerisinde kendi düþüncesinin geçirdiði dönüþümleri de anlamamız için bir fırsat sunuyor.