Beschreibung

Bizden baðımsız Gerçek ile tek temas ondan ayrılmamız ya da Heidegger'in felaket adını verdiði radikal yerinden oynamadır. Paradoks þudur ki, bizi kendi içinde Gerçek ile baðlayan þey, tam da ondan ayrı olduðumuzu deneyimlediðimiz boþluktur.
Schelling'in Dünya Çaðları iþte bu nedenle çok önemlidir: Bizzat mutlaðın kendisindeki yerinden oynamanın nihai açıklamasını bize sunar.

Slavoj Zizek

Dünya Çaðları (Weltalter) taslakları, Schelling'in özgürlük felsefesi olarak adlandırılan ve en vurucu metinlerini ürettiði döneme aittir. Bu dönemin ilk doruðu olan 1809 tarihli İnsan Özgürlüðünün Özü Üzerine'yi ve eþinin ölümünden sonra kaleme aldıðı 1810 tarihli Clara'yı daha önce yayımlamıþtık. 1811 tarihli Dünya Çaðları ile, özgürlük felsefesi döneminin ikinci doruðuna tırmanıyoruz.

F.W.J. von Schelling: Alman İdealizminin Fichte ve Hegel'le birlikte en önemli filozoflarından biridir. Württemberg, Leonberg'de aydın bir Lutherci papazın oðlu olarak dünyaya geldi. Çok küçük yaþlarda zekâsıyla ayırt ediliyordu ve 15 yaþında Tübingen Teoloji Vakfı'na kabul edildi. Her ikisi de kendisinden beþ yaþ büyük olan Hölderlin ve Hegel'le orada tanıþtı ve yakın arkadaþ oldular. Erken döneminde Fichte'nin düþüncelerinin izleri olsa da kısa sürede kendine özgü bir düþünce yolu izlemiþtir. Özellikle doða felsefesi üzerine çalıþmalarla özgünlüðünü kanıtlamıþtır. 1797 yılında Bir Doða Felsefesi İçin Düþünceler, 1798 yılında Dünya-Ruhu Üzerine, 1799 yılındaysa Bir Doða Felsefesi Sistemi Üzerine İlk Taslak ve Bir Doða Felsefesi Sisteminin Taslaðına Giriþ ya da Spekülatif Fizik Kavramı baþlıklı çalıþmalarını yayımladı.

1800 yılında yayımladıðı Transendental İdealizm Sistemi en önemli eserlerinden biridir ve Fichte'nin Bilim Öðretisi'nin izlerini taþır. Bu eseri 1801 yılındaki Felsefi Sistemimin Sunuluþu izler. 1798 yılında akademik ve yazınsal yaþamın büyük çekim merkezi olan Jena Üniversitesi'nde bir kürsüye atandı ve burada 1802-1803 yılları arasında eski yakın arkadaþı Hegel'le birlikte Eleþtirel Felsefe Dergisi'ni yayımladı. Schlegel kardeþler ve Novalis gibi devrin büyük romantik düþünürleriyle yakın iliþkiler kurdu. 1802 yılında Bruno ya da Þeylerin Tanrısal ve Doðal İlkesi Üzerine ve Akademik Çalıþmanın Yöntemi Üzerine Dersler baþlıklı iki çalıþma yayımladı. Jena'daki son döneminde sanat felsefesi üzerine yoðunlaþtı; bunu Würzburg'da din felsefesi izledi, 1804 yılında Felsefe ve Din'i yayımladı. İnsan Özgürlüðünün Özü Üzerine baþlıklı çalıþması Münih'te, 1809 yılında yayımlanırken, bu eserde insan özgürlüðü ile Mutlak arasındaki iliþki konusunu ele aldı.

Erlangen ve tekrar Münih'te dersler veren Schelling, Tinin Fenomenolojisi'nde (1807) kendisini eleþtiren Hegel'in 1831'deki ölümüyle birlikte, onun etkisini daðıtmak için Berlin'de felsefe profesörlüðüne atandı ama beklenen etkiyi yaratamadı. Derslerini dinleyenler arasında Friedrich Engels, Bakunin, Kierkegaard ve Jakob Burckhardt da vardı. 1854'te İsviçre'de, Riga'da öldü. Ölümünden sonra Vahiy Felsefesi ve Mitoloji Felsefesi baþlıklı eserleri yayımlanmıþtır.