Beschreibung

Nesne Yönelimli Ontoloji (NYO diye kısaltılır), biçimciliðin aþikâr enkazındaki hazineleri kurtarmak için iyi bir konumdadır, çünkü kurtarmak zorundadır. Nesnelerin çeþitli iliþkilerinden özerk varoluþuna adanmıþ bir felsefe olarak NYO, münferit nesneye dair temel biçimci ilkeyi onaylarken, iki özgür türdeki varlıðın -insan özne ve insan olmayan nesnenin- birbirine bulaþmasına asla izin vermemek gerektiðine dair daha ileri varsayımı açıkça reddeder. ... Elinizdeki kitabın ... hem Kantçılık sonrası felsefeye hem de biçimcilik sonrası sanata bir meydan okuma olması istenmiþtir. Harman, Sanat ve Nesneler kitabında, 1990'larda Martin Heiddeger'in Varlık ve Zaman eserindeki alet analizinin sunduðu perspektif üzerine çalıþmalarıyla baþlayan iliþkilerinden ve bileþenlerinden özerk nesne kavrayıþını bu sefer sanat alanına, ilk kez bir kitap boyutunda taþıyor. NYO'da nesne kavramı, insan veya insan olmayan, cisimsel veya cisimsiz, hakiki veya hayali her tür varlık için aynı þekilde kullanılır. Yeter ki bir varlık ne iliþkilerince ne de bileþenlerince bütünüyle açıklanabilsin. Bu ontolojik gerçekçilik, eserin, baðlamının bütün iliþkilerince tümüyle açıklanabileceðini reddediyor. Bir sanat eserinin ortaya çıkması için onda, bu iliþkilere indirgenemez, özerk bir yanın olması gerektiðini iddia ediyor. Harman, sanat alanında bilhassa sanat eserinin özerkliðini ortadan kaldırmaya çalıþan çaðdaþ veya klasik iliþkiselcilik biçimleriyle mücadelesinde bu nesne kavramını devreye alırken estetiðin konusu olarak yeni bir nesne tanımlıyor. Harman'a göre çoðu nesne gibi sanat eseri de bileþik bir nesnedir ve ister insan ister baþka türde bir zeki varlık olsun seyirci olmaksızın tam anlamıyla bir sanat eseri olamaz. Dolayısıyla bir nesne olarak sanat eseri, iki bileþenden, yani eserden ve seyirciden müteþekkildir. Fakat bu fikir, ön kapıdan kovulan iliþkiselciliðin arka kapıdan kabulü anlamına gelmez. Sanat eseri metaforik bir varoluþa sahiptir, yani duyulur nesne, eriþimden çektiði gerçek bir nesnenin özelliklerini üstlenir. Harman'a göre seyirci, iþte bu yüzden bu gerçek nesnenin iþlevini devralıp, onu teatral bir þekilde performe ederek sanat eserinin iþlemesini saðlar. Postmodernizmin bir eleþtirisini de içeren bu kitapta Harman, biçimciliði yeniden yaþama getirirken, sanat ontolojisi alanında yeni bir gerçekçiliði, seyirci ve eserin kaynaþmasıyla oluþan yepyeni bir nesneyi takdim ederek yürürlüðe koyuyor ve buna tuhaf biçimcilik diyor. Sanatta gerçekçiliðin ve özerkliðin yeni ufuklarını keþfetmek isteyenler için...