Beschreibung

"Lola, sonsuzluðun, kaç yıl yaþadıðıyla deðil, neler yaþadıðıyla ilgili olduðunu Toni'ye sarıldıktan sonra anladı. Gökyüzüne baktılar, yaðmur damlaları yüzlerine çarpıyor, alevler içinde olan bedenlerini ferahlatıyordu. Yaðmurun gün ıþıðına olan aþkının kanıtı gökyüzünde belirmiþti. Gökkuþaðı... Lola gökkuþaðına bakıp gülümserken, yanına hemþire Bianka geldi 'demek buradasın Lola. Ben de seni arıyordum her yerde.' dedi. 'Evet, buradayım, Toni savaþtan gelmiþti. Az önce buradaydı. Ama þimdi nereye gitti bilmiyorum. Sen gelince kayboldu.' dedi Lola; tatlı, küçük bir kız çocuðunu andıran bir sevimlilikle. Hemþire Bianka, gülümsedi. 'Gel, ilacını verelim sana. Sonra birlikte Toni'yi ararız.' dedi. Lola ayaða kalktı oturduðu yerden. Hemþire Bianka'nın elini tuttu, Arapþeyh Akıl Hastanesi'nde ilaç saati gelmiþti Lola'nın."

Okuduðu son cümleler sarstı Aras'ı. Allak bullak oldu. Akıl hastanesi mi? Akıl hastanesi nereden çıktı diye geçirdi içinden. Dönüp tekrar okudu son cümleleri. Evet, hemþire ve akıl hastanesi yazıyordu. Gözlerinin gördüðüyle okuduðu þey aynıydı. Aras, "Nasıl yani, Toni savaþtan dönmedi mi?" dedi þaþkınlıkla. Bay Hiç de en az onun kadar þaþırmıþtı...