Beschreibung

Evet, Tanrı tanımazlıkla bir çeþit masumiyet iç içedir.
Yeter, artık yeter! Çaðdaþ ruhların hem güldüren hem de canımızı sıkan garipliklerini, karmaþıklıklarını bırakalım bir yana: Sorunumuz, çileci idealin anlamı sorunu, onlarsız olabilir: Bugün ruhun kuvvetli, güçlü olduðu, hilesiz çalıþtıðı baþka her yerde, genel olarak idealler olmadan görüyor bu iþi -bu idealsiz yapabilmenin yaygın adı Tanrı Tanımazlıktır-: Gücü istemesinin dıþında, oysa bu isteme, bu idealin kalıntısı, inanın bana, bu en güçlü, en manevi ifadesiyle, bu idealin kendisi tümüyle çok küçük bir topluluða aittir, eklemelerinden soyulduðunda, böylece kalıntısı çekirdeði kadar etkili deðildir.
Baðımsız namuslu Tanrı tanımazcılık, göründüðü gibi, bu idealin karþıtı deðildir; yalnızca onun geliþiminde en son evrelerinden biridir, son biçimlerinden ve içsel sonuçlarından biri, -sonunda kendine Tanrıya inanmadık yalanı yasaklanmıþ, iki bin yıllık hakikat eðitiminin saygı uyandıran felaketidir.