Beschreibung

Macide, Ömer'in koluna asılmıþ gidiyordu. Kafasında hiçbir þey yoktu. Daha doðrusu, bir þey düþünmüyor, sadece muhayyilesinde birbirini kovalayan levhaları seyrediyordu. Maddi hayatla bir tek alakası vardı: Þu anda Ömer'in kolunda olduðunu ve bu kolu sımsıkı tuttuðunu biliyordu. Gözleri yarı kapalıydı. İçinde hâlâ deminki aðlamanın verdiði hafiflik ve onu takip eden bir saadet hissi devam ediyordu. Böyle konuþmadan yürümenin de uzun sözler kadar birbirlerine ruhlarını açmaya yardımı olduðu muhakkaktı.