Beschreibung

Zerdüþt otuz yaþtnda yurdunu ve yurdunun gölünü terkedip daðlara çıktı. Orada ruhunun ve yalnızlıðının zevkini tattı ve on yıl bıkmadı bundan. Ama en sonunda gönlünde bir deðiþme oldu. Bir sabah, tan aðarırken kalktı, güneþin karþısında durdu ve ona söyle dedi: "Ey ulu yıldız! Aydınlattıkların olmasaydı, nerede kalırdı senin mutluluðun! On yıldır yükselir durursun maðaramın üstüne; eðer ben, kartalım ve yılanım olmasaydık, ıþıðından da, bu yoldan da bıkardın. Ama biz seni her sabah bekledik, ıþıðının fazlasını aldık ve kutsadık sent bunun için. Bak! Pek fazla bal toplamıþ arı gibi bilgeliðimden bıktım; onu almak İçin uzanmıþ elfer gerek bana.