Beschreibung

"Geçenki adam yine pespembe yerli domates satıyordu. Tüh, nasıl da görmemiþti deminden! Beþ kilo almıþtı da!.. Kocası duyarsa söylenir dururdu gayri. Aslında kendisi de dayanamazdı ya... Kahvaltının, hele hele batırıðın zevki bir baþka olurdu onunla. Anam babam domatesiydi bu; tadı, kokusu, rengi bir baþkaydı, nar gibiydi... Gerçi ilaç gübre ona da girmiþti. Meyveler, sebzeler de eski insanlaradönüþmüþtü aslında; eski insanlar gibi onlar da yok olup gidiyordu bütün güzellikleriyle. Dayanamayıp iki kilo da ondan aldı.
Sonra o ilk gördüðü salatalıktan aldı, arkasından patlıcan aldı, limon aldı, lahana aldı, maydanoz
aldı, bamya aldı, feslikan aldı... Akþama kesin batırık vardı. Batırık feslikansız olmazdı. Tam beþ tane
poþet oldu elinde. Yeterdi artık, daha fazlasını götüremezdi."