Beschreibung

SU OLUP AKAN ÖMRE İNA T VAR AÞK!
Bir insan baþkasından kaçardı, aþktan kaçardı ama ölümden kaçacak ne yer vardı, ne de zaman...
Yaðmur heybesine yalnızlık koyup çıktıðı yolculukta, hiç hesapta yokken yanına katılan gölgeye alıþmaya baþlamıþtı. Oysa umuda kapanmıþ yüreðine cemre düþmesine, aþka mühür yemeye geç kalmıþtı.
Peki ya Bulut Daðlı, gölge misali karıþtıðı ömründe kendine yer edinmeye niyetliyse, o zaman çaresiz kadın gururunu toparlayıp varlıðının korunaklı yapısından kaçacak mıydı?
Tam da Yaðmur gerçeklerle yıkanmıþ bir kadere razı olmaya karar verirken, hakkı yoktu zamansız hayallerin girdabına sürüklenmeye umutlarını.
Kıyamet tarifesinde asılı kalmıþken takvim yapraðı, hayal kurmamalıydı gelecek üzerine.
Ölümler can gezerken kıyılarında, düþmek istemiyordu yalın ayak özgürce gezdiði toprak gözlerine.
Þimdi yokluðuna yakalandıðı her anın üþüyen sızısı düþüyordu kirpiklerindeki ıslaklıða.
Oysa kolay mıydı dolu dolu yaþamayı hayal ettiði hayattan kaçmak, hele de firardayken acemi yüreði böyle.