Beschreibung

Bunca sene yolculuk yapmama raðmen yaþantımda yoluma ilk kez bir mezar çıkıyordu. Düpedüz giden yoldaki bu mezarın açtıðı gedik anlaþılır gibi deðildi. Ablamın mutfaktaki ocaðın baþında koltuða gömülmüþ bir þekildeki oturuþu her an gözümün önündeydi. Köydeki evimizi onsuz bir türlü düþünemiyordum, hatta neredeyse unutup gitmiþtim ama þimdi sokakta yürürken onun karþıdan bana doðru geldiðini görür gibi oluyor, biraz sonra kapıyı çalacakmıþ gibi garip bir duyguya kapılıyordum. Londra'da bulunduðum yerlerle hiçbir iliþkisi olmamıþtı. Ama buralarda da ölümün bıraktıðı boþluðu duyumsuyor, her dakika sesini iþitip, yüzünü görür gibi oluyordum. Sanki birçok kez gelip gitmiþti buralara, hala taþıyor gibiydi.