Beschreibung

Din özgürlüðü deðerlendirmesi ve beraberinde bir anayasal metot/standart uygulanması özellikle azınlık din ve inançları açısından önemlidir. Çünkü çoðunluk dinlerinin fiziksel imkanlar itibariyle daha rahat dıþavurulacakları açıktır. ABD, Almanya ve Kanada gibi yargı düzenlerinde de görüldüðü üzere, bir anayasal demokrasinin varlıðı için, azınlık din ve inançlarının ibadet özgürlüðü güvencesinden yararlanmaları vazgeçilmezdir. Bu baðlamda, Türkiye'de Anayasa Mahkemesi'nin ibadet özgürlüðü taleplerini deðerlendirirken belli bir anayasal analiz metodu üzerinden bir yaklaþım þekillendirmesi gerekmektedir. Talebin din özgürlüðü yönünden ele alınarak, anayasal bir analize tabi tutulması, hemen her toplumda tartıþmalı olan dinsel konuların çoðunluk ideolojisine veya her yönüyle siyasi belirlemelere baðımlı kalarak, hukuk güvencesinden mahrum kalmasını da önleyebilecektir.

Anayasa hukukçusu Saadet Yüksel bu çalıþmasında, din özgürlüðünün hukuki güvencesine yönelik hukuk korumasının dine deðil, inanç ve ibadet özgürlüðüne yönelik olması hassasiyetiyle gerçekleþebileceðini söylüyor. Baþkaca modelleri aynen alıntılamak veya bu talepleri ilk bakıþta din-devlet ayrılıðına aykırılıktan reddetmek yerine; her olayın özelliklerini dikkate almaya imkan verecek bir standart geliþtirilmesi gerektiðini iddia ediyor. Bu standart, Türkiye'de Anayasa Mahkemesi'nin özellikle ibadet özgürlüðüne müdaheleyi incelerken sorguladıðı laikliðe dair yeni tanım arayıþına da katkıda bulunacak ve bir tartıma imkan verecek olan 'ölçülülük'tür.