Beschreibung

Öylece koþuþturup dururken kırlarda, hayatın lezzeti içinde, aniden sıçrar geçersin, farkında mısın, boynunu bükmüþ bir çiçek seslenir, 'dikkat et, üzerime basacaksın!', ah yavrucak, kim korkuttu seni, kimler çiðnedi, acımasız, farkında deðil misin, pek de deðil... Durakalırsın, þaþakalır... 'Bana mı dedi?'. Geçip gidersin az sonra, belki, lakayt. Eskimiþ bir aðaç çaðırır seni, 'gel, biraz gölgelen, sırtını yasla bana, korkma!', öylece vaz geçersin koþuþturup durmaktan. Hayat da böyledir, sırtını saðlama almaya bak... Öyle yaptım. Oturdum, koltuðuma, taht sanki... Belki de baðdaþ kurdum halımın üzerine, bir uçan halı... İþte þimdi baþlıyordu... Ömre karþı kaybetmiþtim ama hayatımı kazanmıþ, canlı, dip diri... Yenilgi veya yengi yoktu. Kaybeden veya kazanan olmazdı dünyada. Ne olacaksa, öylesine, bir günde oluverirdi, öylesine bir masal, öylesine bir hikâye. Her þey öylesine olup biterdi, öylesine gelip geçer... Öyle bir Hazan ve beklenen bir Bahar... Öylesine...